زمان

توجه: باز شدن در یک پنجره جدید. PDFچاپنامه الکترونیک

 

       

زمان

             اسبِ چابک

چنان می دود

                        باد

سر در پی اش می نهد

وقتِ شادی.

 

زمان

                اسبِ زخمی

گهی می دود، گاه می افتد از پا

به هنگامِ اندوه.

 

زمان

             اسبِ مُرده ست در پشتِ دیوارِ زندان

اگر چند زندان شود دشت و زندانیان کوه .

 

زمان

        سخت و سنگین گذر

بعد از آنی که جانپاره ات را بگیرند

زمان

        تا ابد خواب می ماند انگار

وقتی سواران بمیرند.

 

 

3 تیر1390، واشینگتن